Carl Gustav Jung

Generator Sacral z autorytetem emocjonalnym — typ silnika życia, 37% populacji. Generator nie inicjuje z głowy; reaguje na to, co przychodzi, i wtedy jego energia jest niewyczerpana. Cała metoda Junga była reagowaniem: na sny pacjentów, na własne wizje, na teksty alchemiczne, które wpadały mu w ręce. Nie wymyślił nieświadomości zbiorowej przy biurku — odpowiedział na materiał, który sam się zgłaszał, przez kilkadziesiąt lat codziennej pracy. To Sacral Generatora: stała, odnawialna energia, gdy robi się to, na co ciało mówi „tak".

Autorytet emocjonalny oznacza, że jasność nie przychodzi „teraz", tylko z czasem — trzeba przeczekać falę, dać rzeczy dojrzeć. Jung uczynił z tego metodę: indywiduacja to powolne krążenie wokół środka (circumambulatio), nie błysk olśnienia. Czerwoną Księgę pisał i malował przez około szesnaście lat. Profil 2/4 — Pustelnik–Oportunista: druga linia to geniusz, który potrzebuje samotności i bywa „wywoływany" przez innych; czwarta to sieć bliskich relacji, przez którą rozchodzi się wpływ. Jung dosłownie zbudował sobie kamienną wieżę w Bollingen, żeby być sam — i z tej samotni świat go nieustannie wywoływał (krąg Eranos, tysiące listów, uczniowie na trzech kontynentach). Pustelnik, którego wyciąga z wieży zaproszenie.

Definicja Split — dwa osobne obszary zdefiniowanej energii, które szukają mostu; człowiek niosący w sobie wewnętrzną szczelinę i całe życie dążący do scalenia. Trudno o trafniejszy opis psychologii, której centralnym pojęciem jest integracja — łączenie cienia, animy, rozszczepionych części w całość Jaźni. Right Angle Cross of The Unexpected (31/41 | 27/28) dokłada bramę 28 — „poszukiwanie sensu wobec lęku przed śmiercią" — oraz bramę 41, ciśnienie wyobraźni inicjującej nowe doświadczenie (Jung nazwał tę zdolność aktywną imaginacją). Krzyż prawego kąta czyni temat osobistym: sens nie jest tu teorią, jest zadaniem własnego życia. (Te warstwy HD — typ, autorytet, profil — wynikają z pozycji Słońca i planet stabilnych względem daty, więc przy niepewnej godzinie pozostają wiarygodne — inaczej niż domy czy Ascendent.)

Słońce w Lwie (3°) — znak Jaźni, drogi ku staniu się tym, kim się naprawdę jest. Lew to indywidualna twórcza esencja, słońce w centrum układu. I tu astrologia spotyka się z Jungiem niemal dosłownie: jego centralnym pojęciem była Jaźń (das Selbst) — archetyp całości, który tak często obrazował kołem, mandalą, słońcem. Słońce w Lwie to psyche szukająca własnego środka. Jung całymi latami rysował mandale, zanim zrozumiał, że rysuje mapę własnej Jaźni.

Księżyc w Byku (15°) — potrzeba emocjonalnego gruntu, zmysłu, materialnej trwałości; Księżyc jest w Byku w wywyższeniu, czyli „u siebie" w sferze uczuć stabilnych i głębokich. To ziemska kotwica pod skrzydlatym mistykiem. Jung uziemiał to, co numinotyczne, w materii — w alchemii, w ciele, w kamieniu, który własnoręcznie rzeźbił w Bollingen. Bez tej byczej kotwicy jego zejścia w nieświadomość mogłyby się obsunąć w psychozę; z nią stały się metodą.

Ascendent — pytanie, nie odpowiedź. Gdyby utrzymać rektyfikowaną godzinę (~19:24), Ascendent wypadałby na samym początku Wodnika — znaku wizjonera, który widzi zbiorowość i przyszłość. Kuszące, bo Jung istotnie wyprzedził epokę i opisał psyche zbiorową. Ale 1° to dosłownie próg znaku: dziesięć minut wcześniej i mamy końcówkę Koziorożca. Przy ocenie Rodden C nie zbudujemy na tym interpretacji — i właśnie dlatego tego nie robimy. Słońce, Księżyc i Droga Życia mówią dość.

Droga Życia 9 — Humanitarysta, Mistrz odejścia. Liczba 9 powstaje z redukcji daty: 2+6+0+7+1+8+7+5 = 36 → 3+6 = 9. To liczba uniwersalna — zawiera w sobie wszystkie poprzednie, dlatego archetyp 9 kieruje się ku temu, co wspólne wszystkim ludziom. Jung poświęcił życie dokładnie temu: nie nieświadomości twojej czy mojej, lecz zbiorowej — uniwersalnemu podłożu psyche, archetypom wspólnym dla całej ludzkości. Dziewiątka szuka substratu, który łączy.

Dziewiątka to także liczba dopełnienia i odpuszczenia — „Mistrz odejścia". Późne pisma Junga są tego echem: Odpowiedź Hiobowi mierzy się z cieniem samego Boga, a Wspomnienia, sny, myśli, spisane u kresu życia, są pogodnym żegnaniem się z formą. Cień 9 to ryzyko rozpłynięcia się w abstrakcji i uniwersaliach — zarzut, który stawiano Jungowi nieraz (że jego archetypy bywają nieostre, trudno weryfikowalne). Światło 9 to zdolność ogarnięcia całości tam, gdzie inni widzą tylko fragment.